Zondag 1 januari

Dag van HoPe

Nieuwjaarsdag, nieuwe Hope

Vandaag stonden twee visites op het progamma van de Volvo groep. De eerste was aan de comunidad van Racchi, een indiaans boerendorp waar ik in 1997 ben begonnen met activiteiten voor kinderen met gehoor- en spraakstoornissen. Deze activiteit is uitgegroeid tot een uitgebreid programma voor kinderen en jongeren, een programma voor vrouwen en ondersteuning aan de kleuterschool van het dorp. De groepen draaien ondertussen nagenoeg geheel zelfstandig en ontvangen alleen nog een kleine ondersteuning van HoPe. In het programma van de Volvo Classics tour stond een bezoek aan een project van HoPe gepland. Het enige project dat hiervoor in aanmerking komt is de gemeenschap Racchi. Racchi ligt op de route tussen het dorp Yucay, waar de groep verblijft, en de stad Cusco.

We zouden om 10 uur in Racchi zijn waar de groepen precies een uur hadden gekregen om een programma te presenteren. Wij hadden als Volvo groep een prachtig Oud en Nieuw gevierd in het hotel in Yucay. We hadden een diner dat om 22.30 uur begonnen en dat doorging tot in de kleine uurtjes. Ondertussen werden we verrast door een folkloristische dansgroep die de deelnemers van de groep meesleurde naar het grasveld naast de overkapping waar we zaten. Er werd volop gedanst en de mensen genoten zichtbaar van deze bijzondere avond.

Om 00.00 uur werden we verrast met een prachtig vuurwerk. Het vuurwerk was van grote kwaliteit en er werd minstens een kleuterschool de lucht ingeschoten. Op de muur rondom het plein ontstond een waterval van gekleurd vuur dat ons welkom heette in het jaar 2012. Prachtig maar het had voor mij iets minder gemogen.

Het werd al gauw laat en dan is 9.00 vertrekken toch ook wel weer vroeg. Toch waren er zeker 60 teams die meegingen naar Cusco en naar Racchi. We reden bijna op de afgesproken tijd weg. We wilden niet in colonne, dat is alleen maar lastig en gevaarlijk. Ik had de mensen uitgelegd hoe ze moesten rijden, de route was zo simpel dat zelfs de heren Tom en Tom een vrije dag mocht hebben. Desondanks is een van de teams nooit in Racchi aangekomen, maar zij werd dan ook begeleid door een van onze gidsen. Dat geeft hoop voor de rest van de reis!

Ik Racchi waren zeker 100 mensen uitgelopen om de Volvo karavaan te verwelkomen. Er waren veel vrouwen van de vrouwengroep waar HoPe al meer dan 10 jaar mee werkt en ook veel kinderen van de groep die ik in 1997 heb opgezet. Daarnaast waren er toch ook veel mannen van de comunidad, en dat op 1 januari redelijk vroeg in de ochtend.

Onze visite was aangekondigd en de mensen hadden precies een uur gekregen om een klein programma uit te voeren. Daarna moest de tour weer verder om op tijd in Cusco te zijn.

Men had er veel werk van gemaakt. De voorzitter van de dorpsraad hield een mooi welkomstverhaal, de kinderen en de jongeren voerden een prachtige dans op en ondertussen werden de bezoekers getrakteerd op een traditionele maaltijd: aardappel met cavia! Een kleine hap maar het was dan ook alleen bedoeld om de bezoekers kennis te laten maken met deze specialiteiten van de Andeskeuken.

Ook de vrouwen deden voerden een dans uit en de dames hadden armbandjes voor de visite gemaakt waarin het woord Volvo was geborduurd. Ieder deelnemer kreeg een armbandje van de dames. Heel leuk.

Precies om elf uur reden we door naar Cusco. Op 10 kilometer voor Cusco hebben we ons gegroepeerd en zijn we in colonne de stad ingereden. Het begon te regenen toen we Cusco naderden. Een regen waarbij je direct wist dat die niet snel voorbij zou gaan. Omdat het politie-escorte het af had laten weten (1 januari!), reed ik voorop. Hooguit 50 kilometer per uur om alle oude Volvo’s de kans te geven de berg op te klimmen. Om de regen de kans te geven om ons in te halen reed ik nog langzamer en de grootste druk van boven was dan ook voorbij toen we met ons allen het grote plein van Cusco, de Plaza de Armas, op reden.

Ook hier stonden zeker 100 mensen op ons te wachten, iedereen verscholen onder paraplu’s en verpakt in regenponcho’s.  De gemeente Cusco had een tent opgezet en een geluidsinstallatie geplaatst. De groep kreeg een enorm warm welkom van de gemeente. De loco burgemeester en de ambtenaar voor PR waren aanwezig. Veel collega;s van HoPe waren gekomen en ook waren er veel vertegenwoordigers van de groepen waar HoPe mee werkt. De kleuteronderwijzeressen van de verschillende HoPe groepen waren nagenoeg allemaal gekomen. Van de kindergroepen uit Villa Maria en San isdiro waren ook veel mensen naar het plein gekomen. Hostal Marani was met veel personeel en met een grote vlag aanwezig. We kregen speeches van de gemeente, Nayruth deed een woordje namens HoPe en ook ik mocht de microfoon even vast houden. De locoburgemeester sprak met veel lof over de projecten van HoPe. Ik kreeg, als oprichter van HoPe, een prachtige oorkonde en een mooi speldje van de gemeente. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook enkele sleutelpersonen uit de Volvotour even in het daglicht te zetten. Zo kregen ook Johan van Rijswijk van Sapa Pana Travel en Arnold van der Meulen als initiatiefnemer van de tour een mooi speldje van de gemeente. Het was een prachtige gebeurtenis waarvan zowel de deelnemers van de Volvo Tour als de mensen van HoPe en Marani ontzettend hebben genoten. Voor mij was het ook een heel bijzondere gebeurtenis, eigenlijk was het een heel bijzondere dag. Het was prachtig te zien met hoeveel enthousiasme we door vertegenwoordigers van de stad Cusco, door mensen uit verschillende HoPe projecten en het personeel van Marani werden ontvangen. Prachtig, heel mooi!

De 60 auto’s die mee waren gekomen stonden geparkeerd op de Plaza de Armas, het prachtige plein van Cusco. De auto’s waren een bezienswaardigheid en toen de zon eenmaal doorbrak kwamen dan ook veel mensen die met de oudste Volvootjes op de foto wilden. We hadden toestemming tot 16.00 uur om de auto’s te laten staan zodat de deelnemers nog even de stad in konden om een hapje te eten of om wat te winkelen.

Voor mij staat het nu al vast dat het bezoek aan Cusco een van de hoogtepunten van de reis zal zijn!