Vandaag had ik drie bijzonder gebeurtenissen:

1.       Ik ging de 20.000 kilometer over, de afstand die ik heb gereden sinds in op 30 november Cusco verliet

2.       Ik heb de auto laten wassen in een subtropische wasstraat

3.       Ik heb mijn eerste bekeuring gekregen, en dan nog niet eens de eerste van de Volvo Classics Panamericana maar ook de eerste van 20 jaar Zuid Amerika. Een boete voor het inhalen in een bocht waar een dubbele ononderbroken streep de beide weghelften van elkaar scheidde.

En  dat op een weggedeelte waar gedurende op zijn minst drie uur lang een ononderbroken streep beide weghelften van elkaar scheidt. Vrachtwagens kruipen tergend langzaam de berg op gaan en die weer hinderlijk langzaam naar beneden rijden. Iedereen haalt in, het is een spel dat iedereen wonderbaarlijk beheerst. Ook tegenliggers houden in wanneer iemand inhaalt op een moment dat het niet zou moeten. Mensen zijn er op ingespeeld en beheersen het spel. De enige spelbreker is de verkeerspolitie die zich aan de regels probeert te houden. O.k., de consequentie is een boete van 250 Amerikaanse dollar. Jammer maar helaas maar het is ook een onderdeel van het spel.

Vanavond in Medellin een klein familiehotelletje opgezocht en morgen ga ik hier in de stad mijn bekeuring betalen.

nb Vanavond ben ik toch nog even langs het huis gereden waar Pablo Escobar in 1993 werd doodgeschoten. Een historische plek!

nb 2 Het hostal heeft een parkeergelegenheid! Voor het eerst dat ik de auto letterlijk in de receptie heb geparkeerd!