Thuis!
Het zit er op, na 60 dagen Zuid Amerika ben ik weer thuis. Niet helemaal eerlijk natuurlijk want ook de 30e december heb ik, op doorreis in Cusco, in mijn eigen bed mogen slapen. Het was raar om Cusco binnen te rijden. Normaal gesproken pak ik de ringweg maar vandaag reed ik dwars door het centrum, over de Plaza de Armas waar we op 1 januari met ruim 60 Volvo’s door de stad Cusco ontvangen werden. Een kleine ereronde over het plein, uiteraard keek er niemand op van een met stickers volgeplakte Toyota maar voor mij was het de waardige afsluiting van een super reis.
Vreemd om terug te zijn. Vreemd maar ook wel lekker. Volvo Classics in afgesloten, de laatste deelnemer - begeleider is thuis. Een onvergetelijke reis, dankzij de inzet van veel personen die er, ieder op zijn eigen manier, werk van hebben gemaakt om deze mega-happening tot een geslaagde reis te laten worden.
Ik heb respect voor alle mensen die deel hebben genomen aan deze reis. Het leek allemaal zo mooi en dat was het ook. Maar het was zwaar, loodzwaar. Respect vooral voor al die personen die de rit niet net als ik in een luxe fourwheeldrive met stuurbekrachtiging en airco hebben gedaan, maar de rit uit hebben gereden in wat minder comfortabele oude Volvo’s. De Volvo Duett ut 1965 was een van mijn favorieten maar waarschijnlijk ook een van de minst comfortabele auto’s. Ik heb het stuur diverse keren uit handen gegeven, collega’s wilden ook graag rijden en soms kwam het me goed uit om onderweg even de ogen even dicht te kunnen doen, het programma was zo vol dat we lang niet altijd aan onze nodige slaap toekwamen. Er waren echter deelnemers die de hele 16.000 kilometer alleen hebben gereden. Knap, enorm knap. Eén van de deelnemers zei: “Ik had van te voren met mijn vrouw afgesproken dat ik het eerste gedeelte tot Cartagena zou rijden en dat zij daarna zou mogen!”. Knap, razend knap! En dan praat je niet over jonge knapen zoals ik maar dan hebben we het over mensen die de 50 al gepasseerd zijn, sommigen zelfs ruim!
Respect en waardering ook Sapa Pana, voor alle personen die drie jaar lang bezig zijn geweest met de voorbereidingen van deze reis. Ik geef je het te doen, 180 mensen, 80 auto’s, 16.000 kilometer door zes Zuid Amerikaanse landen. Uiteraard hadden we schoonheidsfoutjes, maar gezien de hoeveelheid mensen, auto’s en kilometers is het allemaal enorm soepel verlopen. We hebben ieder nacht een goed bed gehad, we kregen goed te eten, ook als mensen soms erg laat binnenkwamen na een uitputtende dag dan stonden de koks en serveersters altijd weer klaar om de dag in ieder geval met een goed gevulde maag af te kunnen sluiten.
Alle auto’s staan op de boot en zullen binnenkort in Nederland aankomen. Alle deelnemers zijn weer thuis. Felicitaties aan allen!
En wat betekent de Volvo classics Panamericana voor mij? In de eerste plaats heb ik enorm genoten. Ik heb 20 jaar rondjes gereden in en om Cusco, ik kende meer dan 200 indiaanse gemeenschappen van Cusco, maar daarbuiten eigenlijk heel weinig van Zuid Amerika. Daar is nu wel verandering in gekomen. Ik heb in acht weken 24.700 kilometer door Zuid Amerika gereden. Uiteraard, te snel! Ik heb kunnen proeven, of eigenlijk dat zelfs niet, ik heb met de neus boven de pap mogen hangen om de geur op te snuiven maar echt een hap nemen was niet voor mij weggelegd. Maar toch heb ik veel gezien en veel geleerd. Er is een wereld voor mij open gegaan, een wereld waar ik bij de eerste de beste gelegenheid wat verder in wil duiken, waar ik toch een keer een flinke hap van wil nemen.
Voor HoPe is de reis ook een succes geworden. Te beginnen uiteraard bij de directe sponsoring van onze projecten door de deelnemers. Ik durf nog geen bedragen te noemen, dat laat ik aan de penningmeester over, maar ik weet dat HoPe een heel mooi bedrag gaat krijgen van de Volvo Classics Panamericana. Maar naast de directe sponsoring heb ik ook de gelegenheid gehad om met veel deelnemers te praten over het werk dat HoPe doet, ik heb veel mensen een beeld kunnen schetsen van de organisaties HoPe Nederland en HoPe Peru, van de projecten die wij uitvoeren en van de manier waarop wij dat doen. Hoogtepunt was hierbij uiteraard het bezoek aan Racchi en aan Cusco zelf op 1 januari. Vooral het bezoek aan Racchi heeft veel indruk gemaakt bij de mensen die die dag mee zijn geweest. Ik heb ook persoonlijk kunnen ervaren dat er bij veel mensen scepsis bestaat tegenover ontwikkelingsprojecten. Uiteraard is dat niet nieuw voor mij maar het was goed voor mij om het weer eens zo direct te horen van mensen die wij tot onze Nederlandse doelgroep, onze achterban zouden rekenen.
HoPe gaat ook zeker aandacht krijgen binnen het programma Panamericana dat Veronica vanaf 6 april in zeven afleveringen uit gaat zenden. Ook deze aandacht is natuurlijk alleen maar meegenomen voor een kleine organisatie als de onze. We hebben een prachtige tijd gehad met de mensen die de opnames voor het programma hebben gemaakt, dank jullie allen voor de mooie, grappige, serieuze, saaie en te gekke momenten die we samen door hebben gemaakt. Vooral het binnenrijden van Cartagena, het einddoel van de reis, waarbij we uit volle borst samen het nummer You can’t always get what you want van de Rolling Stones zongen, staat in mijn geheugen gegrift.
You can’t always get what you want, but if you try sometime, ….. , you get what you need!
En dan niet te vergeten het fotoboek dat van deze reis gemaakt zal worden. Fotograaf Thijs Heslenveld (www.thijsheslenfeld.com) en ik hebben veel dagen samen gereden en samen opgetrokken. Thijs heeft met het nummer Lust voor Life van Iggi Pop op vol volume regelmatig een poging gedaan om de medereizigers de auto uit te blazen maar dat is hem niet gelukt. Thijs heeft fantastische foto’s gemaakt en ik weet zeker dat hier een schitterend fotoboek van gemaakt zal worden. De opbrengst van de verkoop van dit boek gaat t.z.t. ook naar HoPe.
Ik kijk terug op een zeer geslaagde reis, zowel voor de deelnemers als voor de organisatie, maar ook voor mijzelf en voor HoPe.
Jongens en meisjes, mannen en vrouwen, allen die dit mogelijk hebben gemaakt: SUPER BEDANKT! Een onvergetelijke reis! Mijn onvergetelijke reis
