Woensdag 4 januari was een rustdag in Lima. Ik heb de ochtend gebuikt om het technisch team te ondersteunen. Er moesten een aantal banden geplakt worden en een aantal auto’s moesten nieuwe banden hebben. De jongens vroegen mij even mee te gaan om deze zaken snel en soepel af te handelen zodat zij daarna nog tijd zouden hebben om aan een aantal auto’s te sleutelen.
De rest van de dag heb ik wat dingetjes voor mij zelf gedaan.
Donderdag 5 januari was weer een lange dag. Er stond een rit van 820 kilometer gepland van Lima naar Chiclayo. Het vertrek was om 5.30 uur waarbij we politie-escorte kregen van de Limeense politie. De politie stond er netjes op tijd voor het hotel. In totaal 10 motoragenten zouden ons vergezellen in de rit vanaf het centrum van de stad naar de Panamericana Norte. Het was weer keurig geregeld en de doorgang door de stad verliep dan ook erg soepeltjes. Kruispunten werden afgezet en we konden met de karavaan ongehinderd doorrijden.
Ik reed vandaag met Teuntje, en met Dennis en Saar. Teuntje is van het organiserend en uitvoerend team van reisbureau Sapa Pana, Dennis en Saar van het productieteam dat voor Veronica een zevendelig televisieprogramma gaat maken over de Volvo Classics Panamericana, een Tv-programma dat dit jaar vanaf april of mei uitgezonden gaat worden.
Het was een lange maar ook een leuke dag. We deden het rustig aan en hebben tussen de middag gegeten in een restaurant dat meer weg had van een sporthal dan van een restaurant. Ook het eten was niet geweldig maar goed, we hadden iets gegeten en ook een klein moment van rust gehad op de lange en toch drukke dag. De Panamericana Norte is een lastige, drukke en soms zelfs gevaarlijke weg, het rijden daarmee vermoeiend.
Het was 20.00 uur toen we eindelijk de parkeerplaats van het hotel opreden en onze spullen uit konden laden. De meeste mensen waren toen al gearriveerd maar er moesten nog zeker 15 teams na ons binnen komen.
Van veel mensen kreeg ik te horen dat hen de rit van vandaag tegen was gevallen, niet zozeer vanwege de zwaarte van de rit maar wel vanwege het feit dat we de laatste uren door een streek waren gereden die ernstig vervuild was. En zij hadden gelijk, ook mij was het opgevallen dat vooral in het stuk tussen Trujillo en Chiclayo, het huisvuil meters hoog langs de kant van de weg gestort was. Huisvuil en bouwafval domineerden het beeld van de bermen langs de wegen. Meer naar het zuiden waren de bermen nog betrekkelijk schoon en soms zelfs erg mooi vanwege uitbundige plantengroei. Hoe verder naar het noorden, hoe meer de beeld bepaald werd door afval. Heel erg jammer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten