Ibarra – Cuenca
Volgens goolge maps was de afstand 557 kilometer en zou ik er 7 uur en 20 minuten over rijden.
Ik had de nacht doorgebracht in een oude haciënda in het noorden van Ecuador, een beetje Efteling gevoel. Ik had een soort hemelbed zonder hemel, maar wel met een dikke zachte matras met een dik dekbed en een sprookjes sprei. Volgens mij een afdankertje van de prinses op de erwt.
Ik had mijn wekker niet gezet en werd pas om 8 uur wakker van een paar Fransen, die net voor mijn slaapkamerraam zaten te ontbijten. Ik riep om Sint Jores om de draken voor mijn raam weg te halen maar helaas was ik de enige die een Eftelinggevoel bij het gebeuren had gekregen, Sint Joris kwam niet en de draken bleven bonjouren.
Het was bijna tien uur voor ik mijn sprookjesontbijt achter de kiezen had en de beloofde foto’s aan Riky op Yousendit stonden. Het was later dan gepland maar de entree van de Efteling is niet goedkoop en dan wil je daar ook optimaal van genieten, toch?
De rit van Ibarra naar Cuenca duurde veel langer dan verwacht. In totaal deed ik er 11 uur over. Hiervan reed ik 6 uur in de stromende regen, twee uur in een dikke mist, twee uur in het pikke donker én in een dikke mist en een uur gewoon in het pikke donker.
Verkeerde planning, Ik kwam halverwege vlak langs het plaatsje Baños, een bekend toeristenoord in Ecuador. Ik ben er 13 jaar geleden vlak in de buurt geweest met een bijeenkomst van het toenmalige CMC, tegenwoordig “Mensen met een Missie”. Baños ligt in een prachtige vallei en eigenlijk had ik het stuur daar gewoon om moeten gooien en een dagje gaan genieten van …. whatever.
Ik heb genoten van de rit, Ecuador is gewoon mooi maar het fototoestel bleef vandaag in de tas. Ik merk echter dat de drang om kilometers te maken nog in het bloed zit. De Volvo tour heeft heel veel kilometer gemaakt, 16 duizend in totaal. We hebben veel gereden maar we zijn ook aan veel mooie dingen voorbij gereden, simpelweg omdat de planning het niet toeliet om naast de ingeplande uitstapjes, ook nog andere dingen leuke te doen.
Ik ben nu weer aan de terugrace begonnen. Moest ik niet doen. Of ik nu één dag eerder of later in Cusco aankom, de berg werk die op mij ligt te wachten zal daar niet meer of minder om worden. Ik denk dat ik er beter voor kan zorgen dat ik ook een beetje uitgerust in Cusco aankom.
Ik heb nog zo’n 2.500 kilometer te gaan voor ik thuis ben. Ik heb er 22.000 opzitten dus één vakantiedagje ergens onderweg zou geen overbodige luxe zijn.
Ok, morgen de grens over. De laatste, terug naar Peru. Terug naar huis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten