El calafata – Perito Moreno – Bariloche
Twee lange rijdagen, gisteren 690 en vandaag 790. Op zichzelf zijn de afstanden goed te doen maar wat ons af en toe opbreekt zijn de slechte wegen. De Ruta 40 is berucht, zelfs voor de Argentijnen. Het is een weg die voor een groot gedeelte nog altijd onverhard. Het wegdek bestaat vooral uit grind. Er zijn dan ook verschillende auto’s die schade hebben opgelopen vanwege steenslag. Zo zijn er auto’s met kapotte ruiten, kapotte radiatoren, lekker benzinetanks en kapotte schokbrekers. Vandaag hebben we zelfs twee auto’s met een kapotte versnellingsbak. Het technische team verricht wonderen om al deze auto’s weer aan de praat te krijgen, de technische jongens zijn echte helden geworden binnen de club, zij worden iedere avond weer met groot applaus ontvangen als zij als allerlaatste de eetzaal binnenkomen.
Het gaat niet goed met Argentinië! Er wordt, of beter gezegd: er werd hard gewerkt aan het asfalteren van de Ruta 40. Over honderden kilometers heeft men aan de weg gewerkt, in sommige gevallen betreft het voorwerk, op andere gedeeltes was men al met asfalteren begonnen. Het is echter duidelijk te zien dat de werkzaamheden al lang gelden stilgelegd zijn. Op sommige stukken groeit het gras al weer door de onderlaag die zelfs al keurig en strak gewalst was.
De distributie van de benzine is gisteren keurig verlopen. We hadden een tankautootje geregeld dat halverwege de route ging staan en waar iedereen een bepaalde hoeveelheid benzine kreeg. Ik vertrok als allerlaatste uit El Calafata omdat ik een aantal jerrycans zou kopen en deze gevuld met benzine achter de karavaan aan mee zou nemen. Zouden er auto’s zijn die toch benzine te kort kwamen dan zouden wij ze weer op weg kunnen helpen.
In heel El Calafata was echter geen enkele jerrycan te krijgen, alles was uitverkocht! Het benzineprobleem speelt al langere tijd in Argentinië en iedereen is aan het hamsteren. Wanneer er benzine is gaat iedereen direct naar de pomp om in te slaan wat ze kunnen krijgen. Soms wordt ook hier paal en perk aan gesteld. Zo konden we vandaag bij een benzinestation hooguit 20 liter per auto tanken. In jerrycans benzine meenemen was er al helemaal niet bij.
Afgelopen nacht hebben we gekampeerd op het voetbalveld van de lokale sportvereniging van Perito Moreno. De ene nacht in een 5 sterren hotel en de volgende nacht in een tweepersoonstentje op een zanderige vlakte! Er waren twee chemische toiletten voor de 180 mensen geplaatst en voor water moest iedereen zelf maar zorgen.
De gemeente had een grote barbecue georganiseerd, in totaal hadden ze 20 schapen geslacht die op Argentijnse wijze naast een vuur aan een paar stokken gespannen waren. Er was wat bier en wijn voor de liefhebber. Bestek en borden hadden ze niet zodat het vlees maar ook de rauwkost met de handen gegeten moest worden. Voor sommige mensen was dat even wennen maar uiteindelijk heeft iedereen toch lekker maar vooral bijzonder gegeten.
Water uit een plastic fles om de eerste slaap uit je ogen te wrijven en daarna maar weer op pad. Nu hadden we vandaag zo veel stof onderweg dat de pret van een fijne douche ook maar voor erg korte duur was geweest.
Morgen gaan we Argentinië definitief verlaten, althans voor wat betreft de Volvo Classics Panamericana. We gaan dan Chili in waar we de komende acht dagen door zullen brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten