24 december - Kerstavond

24 december Santiago – Caldera

Gisteren hadden we een vrije dag in Santiago, althans, de deelnemers. Voor de begeleiders van de reis was het extra druk, er moest van alles geregeld worden. Ik had me voorgenomen om de ochtend te werken en de middag te gebruiken om iets van Santiago te leren kennen. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik in deze stad was. Van het werken kwam veel terecht, van het verkennen van Santiago in één woord: Niets! Het kwam er gewoon niet van. Om een karavaan van meer dan 80 auto’s en 180 personen op gang te houden moeten er veel dingen geregeld worden en ook GOED geregeld worden. Helaas is dat in Chili niet altijd het geval. De lokale reisorganisatie liet ons af en toe een hoop zaken regelen die zij had moeten doen. maar goed, daar zijn we voor en met ons allen zorgen we  er voor dat de zaken uiteindelijke wel kloppen en dat de Volvo teams organisatorisch een nagenoeg probleemloze reis krijgen.        

Voor de avond waren we met de hele club uitgenodigd door de Volvo Club van Chili. We werden met grote bussen opgehaald en naar een bedrijfsterrein net buiten de stad gereden. Daar staat het automuseum van de stad, een privé collectie van een erg rijke Chileen. De eigenaar verwelkomde ons in het Nederlands, een stukje tekst dat hij via Google of een ander vertaalprogramma had vertaald. Hij wilde het van te voren nog even met mij doornemen om er voor te zorgen dat zijn uitspraak goed zou zijn. De uitspraak was niet het grootste probleem, wat ik leerde is dat je nooit een (semi) officieel stuk door een internetprogramma moet laten vertalen, er komen soms rare dingen uit. Maar goed, hij stond op het punt om zijn toespraak te doen en we hadden geen tijd voor tekstuele veranderingen. We oefenden de uitspraak en daarna mocht hij voor het grote publiek.

Onder het genot van lekkere hapjes en een glaasje bier of wijn kregen we daarna de gelegenheid om zijn autocollectie te bezichtigen. Hij heeft een leuke collectie van echte oldtimers tot auto’s uit de 60ger en 70ger jaren. Leuk om een oude Simca te zien, een model nagenoeg gelijk aan mijn vaders eerste auto in 1964.

Vandaag, 24 december was een rustige dag, opnieuw 870 kilometer over de Panamericana, bij Santiago er op en bij Caldera er af.

Kerstavond in Caldera, midden in de Atacama woestijn. Een raar idee, er is nauwelijks iets dat er op wijst dat het Kerst is. Een paar versieringen aan wat winkelgevels, dat is alles. Morgen gaan we weer om 7 uur rijden, opnieuw een rit van 780 kilometer door de droogste woestijn te wereld. Weinig Kerstgevoel maar wel opnieuw een bijzondere dag.